Dit stokje kreeg ik door van Katja!
De opdracht? De 4 leukste herinneringen tot mijn 4de levensjaar:
Leeftijd?: 3 à 4 jaar
Waar? Op het buitenverblijf van mijn oom en tante
Het is zonnig herfstweer…De grote mensen zitten al veel te lang op hun stoel aan dat zelfde glaasje te nippen en voeren serieuze gesprekken waar ik geen snars van versta. Tijd om er eventjes tussenuit te muizen! Kruifelend over de houten terrasvloer, zie ik dat deze vol kleine gaatjes zit (lees: putjes om het regenwater af te voeren)…
Het wordt een hele tijd stil aan mijn kant…
Zo stil, dat mijn tante argwaan begint te krijgen en na een kwartier komt kijken wat ik aan het uitspoken ben. In een flits ziet ze me zwaar geconcentreerd iets in één van de gaatjes proppen…Ik kijk fier en breedglimlachend op…
Resultaat? Dat “iets” was één van de massa’s eikeltjes die ik uit de tuin opgeraapt had en die ik allemaal nuttig gebruikt had om de terrasvloer terug egaal te maken :) Hoewel ik dacht dat ik ze een grote dienst bewezen had, heeft mijn tante er net ietsje langer over gedaan om ze allemaal er terug uit te pulken
Leeftijd?: 5 jaar (ik foefel hier even met een jaar)
Waar? Brasschaat
We zijn net verhuist naar Brasschaat. Mama heeft zich zojuist flink in het zweet gezet om heelder rollen Isimo tegen de muur te plakken met de bedoeling om de muur te egaliseren. Met mijn kleurstiftje in mijn handjes, kom ik even een kijkje nemen, want tekenen ben ik wat beu. Mama kijkt even niet…Gezwind begin ik gaatjes te prikken in dat piepschuim dat zo fijn kraakt…
Resultaat? Ik zie ze tot mijn grote verbazing plots gekke bokkesprongen maken. Zou ze het dan toch niet zo mooi vinden? :s
Even later, begint mama de muren te bekleden met mooie grote vellen papier. Ik beslis om het maar over een andere boeg te gooien en mee de handen uit de mouwen te steken…Tenminste, dat is mijn plan toch…Terwijl ze met een rollertje over de naden van het net geplakte behangpapier gaat, rol ik met mijn rollertje er net ietsje te hard over zodat het meer lijkt op een stevig bandenspoor in Isomo…
Resultaat? Hmmz, laat ons zeggen dat ze er niet zo mee kon lachen…Ik heb ze toen voor de eerste keer in sopraan horen gillen…
Na deze twee voorvallen was mama al wat over haar toeren en had ik ondertussen toch wat dorst gekregen van mijn “inspanningen”. Ik heb dan ook het wijze besluit genomen om eens flink te zijn en mijn limonade zelf uit te schenken…
Slecht idee: De boemvolle fles limonade slibbert uit mijn handjes en splatcht de hele keukenvloer onder…”Oei, denk ik, als ik daar nu mee af kom, krijgt ze helemaal iets aan haar tikker”. Ik besluit dus om de anderhalve liter limonade op te soppen met keukenrol, maar bedenk me plots “Ai, als ze nu die gele smurrie keukenrolvellen in haar vuilbak ziet, wordt ze stekezot. Over de haag kieperen dan maar…”
Resultaat? Een eerste kennismaking met de buurvrouw…
Leeftijd?: 1 tot 4 jaar
Waar?: Op de fiets
Een zomers fietstochtje met mij in het stoeltje vannachter, was altijd een pretje…Ik maakte er steeds een sport van om mijn lijf zo hard mogelijk van links naar rechts te zwieren, afgewisseld met mijn bekken van voor naar achter te kieperen. Het enige wat er op zat voor mama en papa om de decibels lichtjes beperkt te houden, was rode besjes plukken voor de “helse” tocht begon en ze me om de 10 seconden voederen. “Dat sma(a)kte wel vond k zo…” ;)
Leeftijd?: tot mijn 1 jaar
Waar?: Overal waar m’n buikje grolde
Ik was als baby een krak in het “hamsteren” van groene groenten. Lees: Mondje braafjes open houden, spinazie erin, mondje dicht doen, spinazie ergens wegmoefelen zonder door te slikken, volgend hapje accepteren, … tot mama dacht dat het potje er eindelijk helemaal in gegaan was en dan: “pffffffffffrt” , de volle lading in haar gezicht , gevolgd door een brede tandloze schaterlach
En verder…:
- Vingerverfde ik graag in mijn blootje
- Hield ik van racen op mijn plastieken schildpad
- Speelde ik heelder tennismatchen met de ijzeren keukenzeef
- Deed ik tot mijn 1 jaar heelder gesprekken in “bmmmmmm”-taal tegen de diepvries die een tijdje in mijn slaapkamer stond
- Was ik onafscheidelijk van:
* mijn pluchen woefke (dat tot veel drama’s geleid heeft, omdat mijn klasgenootjes er een sport van maakten om het steeds af te pakken)
* mijn gebrild-boezemvriendje wiens brilletje ik altijd per ongeluk wist te molesteren door te wild te ravotten.
Ik geef dit stokje door aan Joke (Berton), Joke (Gijsbrechts) en Joke (Kerremans) 
Aangezien jullie geen blog hebben, is een mix van comments missch wel een idee? 
Recente reacties